Overzicht ontwikkelingen ME

 

30 maart 2016

De Gezondheidsraad benoemt 10 leden voor de adviescommissie ME/CVS. NB: de commissie zou over ME advies moeten uitbrengen.

4 van de 10 leden komen uit de SOLK-hoek. Twee van deze leden (Knoop en Rosmalen) zijn gelinkt aan PACE-auteurs via gezamenlijke projecten en artikelen.

 

11-12-2015 Prof. Dr. James Coyne, hoogleraar Universiteit Groningen, ontvangt een afwijzing van King’s College op zijn verzoek om de ruwe data van het PACE onderzoek ter beschikking te stellen voor een nadere analayse. De universiteit noemt het verzoek polemic

https://dl.dropboxusercontent.com/…/PACE%20F325-15%20-%20Pr…

https://twitter.com/CoyneoftheRea…/status/675438631096569856

03-1-2015 Groep ME Den Haag stuurt Gezondheidsraad een brief met daarin de recente ontwikkelingen.
https://www.facebook.com/GroepMEDenHaag/posts/649477701822658?fref=nf&pnref=story

27-11-2015 De Queen Mary University of London, het hoofdonderzoekcentrum van de PACE study, gaat in hoger beroep tegen het oordeel van de Information Commissioner dat de ruwe data ter beschikking gesteld moeten worden.
http://valerieeliotsmith.com/…/queen-mary-university-of-lo…/

11-11-2015 Prof Dr James Coyne: waarom het van belang is dat PACE gegevens worden vrijgegeven
http://www.me-gids.net/module-ME_CVS_docs-viewpub-tid-1-pid…

Oktober 2015 Uitspraak van de Information Commissioner: Queen Mary University of London moet ruwe data PACE ter beschikking stellen naar aanleiding van de aanvraag die gedaan is,

Oktober 2015 David Tuller heeft de publicaties over PACE onderzocht en geeft in een reeks artikelen aan welke ernstige methodologische gebreken het onderzoek vertoont. Tevens gaat hij in op het feit dat onderzoekers niet consequent hebben gemeld dat zij banden hebben met verzekeringsmaatschappijen.

Dr. David Tuller is universitair docent wetenschapsjournalistiek aan Berkely University.

http://www.virology.ws/…/david-tuller-responds-to-the-pace…/

http://www.me-gids.net/module-ME_CVS_docs-viewpub-tid-1-pid…

26-09-2015 ME congres in het AMC
Sprekers zijn o.a. dr. Byron Hyde uit Canada die zich sinds 1984 toelegt op onderzoek naar ME. http://www.nightingale.ca/

samenvatting van zijn speech over de wijze waarop men tot nu toe met ME is omgesprongen:
https://www.linkedin.com/…/myalgische-encefalomyeltis-wegge…

Een andere spreker de neuroloog/neuropsychiater mevr. dr. Uyttersprot is in België veroordeeld tot een hoge boete omdat zij ME patiënten, overigens met instemming van de zorgverzekeraars, heeft behandeld met bepaalde medicijnen die zij ten onrechte zou hebben uitgeschreven.
http://www.hetalternatief.org/Uyttersprot%20Coucke%20RIZIV%…

http://www.annemieuyttersprot.be/

10-03-2015 Tweede Kamer geeft Gezondheidsraad opdracht advies uit te brengen over ME
De groep ErkenME in Den Haag heeft al op 29 oktober 2013 56.000 handtekeningen verzameld en kan daardoor een burgerinitiatief indienen. Het duurt tot maart 2015 vooraleer De Tweede Kamer er gevolg aan geeft. De Tweede Kamer vraagt de Gezondheidsraad advies uit te brengen over ME (motie VVD en SP).
https://nl.wikipedia.org/wiki/Burgerinitiatief_Erken_ME

De Gezondheidsraad zou in 2015 advies uitbrengen maar heeft intussen aangegeven dat het 2016 wordt. Waarom dit uitstel? Wat is er aan de hand?

01-03- 2015 Meer bewijs voor immuunziekte
Onderzoekers aan het Center for Infection and Immunity aan de Mailman School of Public Health aan de Columbia Universiteit, hebben verschillende immuunveranderingen geïdentificeerd in patiënten met de diagnose chronisch vermoeidheidssyndroom, medisch bekend als myalgische encefalomyelitis (ME/CVS) of systemische inspanningsintolerantieziekte (SEID). De bevindingen kunnen helpen bij het verbeteren van de diagnose en het bepalen van behandelopties voor deze invaliderende aandoening, waarbij de symptomen variëren van extreme uitputting en moeite om zich te concentreren tot hoofdpijn en spierpijn. Deze immuunhandtekeningen vormen sterk fysiek bewijs dat ME/CVS een biologische ziekte is in tegenstelling tot een psychologische aandoening, en het eerste bewijs dat de ziekte uit verschillende stadia bestaat. De resultaten verschijnen online in het nieuwe tijdschrift van American Association for the Advancement of Science (AAAS), Science Advances.
Hoewel sommige artsen nog steeds ten onrechte denken dat ME/CVS een psychische ziekte is, is er nu heel duidelijk bewijs dat we te maken hebben met een lichamelijke ziekte die belangrijke afwijkingen omvat met betrekking tot de hersenen, spieren en het immuunsysteem.
http://www.theatlantic.com/…/a-boost-for-chronic-f…/413008/…

https://www.youtube.com/watch?v=ii1Qx4qg1c8

2015 In 2011 bood het ministerie voor volksgezondheid excuses aan, in 2015 herhaalde de premier deze excuses. http://www.me-gids.net/module-ME_CVS_docs-viewpub-tid-1-pid… Ook in Noorwegen wordt overigens nog volop gestreden tegen de “home knitted hypothesis” dat ME een stress-gerelateerde aandoening zou zijn.
http://fryvil.com/2015/07/14/saugstad_on_me/

Februari 2015 Erkenning van de ziekte in de VS:
Het I.O.M, Institute Of Medicine of the national academies, het gezaghebbend medisch wetenschappelijk orgaan in de Verenigde Staten, heeft een rapport uitgebracht op verzoek van The Department of Health and Human Services, the National, Institutes of Health, the Agency for Healthcare Research and Quality, the Centers for Disease Control and Prevention, the Food and Drug Administration, and the Social Security Administration.

In het rapport genaamd Beyond Myalgic Encephalomyelitis/Chronic Fatigue
Syndrome: Redefining an Illness geeft het IOM richtlijnen voor diagnostiek en aanbevelingen.
http://www.me-gids.net/module-ME_CVS_docs-viewpub-tid-1-pid…

http://iom.nationalacademies.org/…/ME…/MECFS_ReportBrief.pdf

De belangrijke conclusie in dit rapport is dat ME/CVS een ernstige en complexe systeemziekte is die het leven van patiënten verregaand kan beïnvloeden.

Eind 2014 Onderzoek naar effect kankergeneesmiddelen bij ME in Noorwegen
Het fase III onderzoek in Noorwegen naar de behandeling van ME met Rituximab gaat eind 2014 van start. In twee eerdere kleine onderzoeken is geconstateerd dat dit antikanker medicijn, dat overigens ook bij reuma wordt toegepast, een herstellende werking heeft bij ME.
Aan het hoofd van de studie staan de oncologen prof. Olav Mella en dr. Øystein Fluge van het Haukeland universiteitsziekenhuis in Bergen, Noorwegen. In hun voorgaande studies (zoals http://www.plosone.org/…/info:…/10.1371/journal.pone.0026358 )

bleek Rituximab een positief effect te sorteren bij 2/3 van de ME/cvs patiënten die de actieve stof toegediend kreeg.
Bij deze gerandomiseerde, dubbelblinde, placebo gecontroleerde fase III-studie zullen 152 patiënten betrokken zijn op vijf locaties in Noorwegen.

 

Lou Corsius

Wetenschap in de Knoop

1

In een artikel in Trouw uit 2010 (1) beweert professor Gijs Bleijenberg, dat gedrags- en oefentherapie bij driekwart van de patiënten succesvol is. Bleijenberg wordt op dat moment beschouwd als dé deskundige op het gebied van chronische vermoeidheid. Hij is dan als hoogleraar verbonden aan het Nijmeegs Kenniscentrum Chronische Vermoeidheid, een centrum waar hij samenwerkt met dr. Hans Knoop, nu hoofd van het NKCV.
Betrouwbaarheid van beweringen
Het is de vraag waar die 75% vandaan komt. In het betreffende artikel wordt daar geen onderbouwing voor gegeven. De moeite waard om eens nader op in te zoomen.
Destijds werd volgens het artikel op de website van het Nijmeegs Kenniscentrum Chronische Vermoeidheid vermeld: ’Cognitieve gedragstherapie blijkt bij 70 procent van degenen die ervoor in aanmerking komen succesvol te zijn’.
Dat is al een verschil van 5%.
In hun artikel in 2011 in The Lancet over het PACE-onderzoek (2) naar de effecten van cognitieve gedragstherapie en graded excercise therapy kwamen Bleijenberg en Knoop op een positief resultaat bij ongeveer 30%. Dat was een schromelijke overdrijving van het bescheiden positieve resultaat dat in het betreffende onderzoek werd gevonden. Ze zijn destijds voor deze overdrijving op de vingers getikt (3), een uitlating van The Lancet die later niet gestand werd gedaan .
Van 70% zakken we dus naar 30%
Ook over de resultaten van het PACE-onderzoek (4) valt een en ander te zeggen. Het bevat zoveel wetenschappelijke missers, dat de uitkomst niet serieus genomen mag worden (5). De meest opvallende misser, maar zeker niet de enige, is het feit dat de onderzoekers lopende het onderzoek een aantal objectieve metingen geschrapt hebben. Ze hebben de norm voor “hersteld” zodanig verlaagd (jawel, lopende het onderzoek) dat 13% van de onderzochte patiënten al bij de start van het onderzoek “hersteld” was.
Van de positieve resultaten van PACE blijft dus nagenoeg niets over.
Over het gegeven dat Knoop en Bleijenberg de missers in dat onderzoek helemaal niet genoemd hebben, heb ik aan de heer Knoop onlangs vragen gesteld. Helaas heb nog geen antwoord mogen ontvangen. De enige waarneembare reactie is dat hij kort na het stellen van de vragen de connectie met PACE van zijn linkedin pagina heeft verwijderd.

2
De overdrijving van de effecten is kenmerkend voor de wijze waarop professionals, patiënten en overheid regelmatig op het verkeerde been zijn gezet. Kritiek wordt overigens niet geduld.
Kritiek?
In het artikel in Trouw zegt Bleijenberg op de kritiek: „Ik wil niet in discussie met dit soort mensen”, … „Er valt niet met hen te praten. Het is maar een kleine groep, minder dan vijf procent van de patiënten, die niets moet hebben van psychologische behandelingen. Ons centrum is wereldwijd bekend. Onze behandeling is dé behandeling voor chronische vermoeidheid. De enige waarvan de effectiviteit is aangetoond.”
Het is de vraag welke effectiviteit is aangetoond! Behalve het gegeven dat er kritiek van patiënten komt, hebben ook gerenommeerde wetenschappers ernstige twijfels bij de uitkomsten van het PACE-onderzoek. Onlangs nog heeft een aantal weten-schappers de PACE-gegevens opgevraagd, maar dat wordt stelselmatig geweigerd (6). Aan The Lancet is gevraagd de publicatie over PACE terug te trekken vanwege de ernstige wetenschappelijke misstappen in dat onderzoek.
Over welke patiënten praten we eigenlijk?
In hun artikel “Chronique Fatigue Syndrome: where to PACE from here?” suggereren Knoop en Bleijenberg dat het zou gaan om CFS (in het Nederlands CVS: Chronisch Vermoeidheids Syndroom). Dat is volstrekt onwaar! In het PACE onderzoek werden patiënten geïncludeerd met langdurende vermoeidheidsklachten op basis van zeer uiteenlopende onderliggende pathologie.
Voor het vaststellen van CVS zijn criteria beschreven (7). Het PACE onderzoek zei uit te gaan van de Oxford criteria. Dat zijn de minst onderscheidende criteria. Deze crite-ria hebben geleid tot veel misvattingen over CVS. The point about the Oxford criteria is that they specifically include those with other conditions, especially those with psy-chiatric disorders (8).
Daarnaast bestaan ook de Fukuda-criteria9 en recent zijn de International Consensus Criteria (10) opgesteld.
CVS is een geërodeerde term, die weinig duidelijkheid biedt over de diagnose en onderliggende pathologie en die dus ook te weinig zegt over behandelmogelijkheden.
De recente criteria focussen veel meer op de oorspronkelijke doelgroep, namelijk mensen met Myalgische Encefalomyelitis. Die term duidt op een fysieke (neuroimmunologische) oorzaak van de klachten. Het is niet voor niets dat de Tweede Kamer in 2015 aan de Gezondheidsraad heeft gevraagd advies uit te brengen over ME.

3
Als we naar de website van het NKCV kijken dan valt op dat er in dat centrum patiën-ten met uiteenlopende ziektebeelden worden behandeld met cognitieve gedragsthe-rapie. Van de site komt de volgende beschrijving:
* Jongeren of volwassenen met het Chronisch Vermoeidheidssyndroom (CVS): Chronisch zieken:
* Chronische vermoeidheidsklachten kunnen ook samengaan met een andere chronische ziekte. De chronische ziekte kan de vermoeidheid niet altijd volledig verklaren. Mogelijk houden andere factoren de vermoeidheid in stand.
* Mensen die moe zijn gebleven na behandeling van kanker: Ongeveer 20-40 procent van de mensen die met curatieve intentie is behandeld voor kanker blijft ernstig moe. Hiervoor is vaak geen medische verklaring meer. Het NKCV heeft een specifieke behandeling ontwikkeld voor vermoeidheid na kanker (VNK). Deze richt zich op de instandhoudende factoren van de vermoeidheid.
Het NKCV is een GGZ-instelling, psychiatrie dus. Op basis van bovenstaande beschrijving valt af te leiden dat men van mening is dat er “andere factoren” (gedrag?) zijn die de vermoeidheid in stand houden (11).
Het NKCV gaat voorbij aan de mogelijkheid van reële fysieke klachten. Dat blijkt ook uit de beantwoording van 2 vragen en antwoorden op de website:
vraag 1. Is er een verschil tussen ME en CVS?
Er is (volgens NKCV) geen verschil tussen Myalgische Encefalomyelitis (ME) en het Chronisch Vermoeidheidssyndroom. Vaak gebruiken we deze twee termen (namen van ziektes) door elkaar. Volgens de Nederlandse gezond heidsraad is ME hetzelfde als CVS.
Er wordt hier geen vermelding gemaakt van het feit dat er een vraag bij de Gezondheidsraad ligt om advies uit te brengen over ME.
Er wordt ook geen melding gemaakt van het feit dat het gezaghebbende Institute Of Medicine in de Verenigde Staten in maart 2015 heeft vastgesteld dat er sprake is van een ernstig invalidiserende fysieke ziekte en geen “figment of the mind”(12)
vraag 2. Kan de behandeling schadelijk zijn?
Antwoord NKCV: De behandeling is niet schadelijk. Dit hebben we onder zocht.
Dat is een boude bewering. Bij ME zijn er wel degelijk bewijzen van schade na fysie-ke training(13).
Heeft het NKCV de recente ontwikkelingen gevolgd? Wat doet men ermee?

4
Al met al wordt er op de site van NKCV geen scherpe definitie van de doelgroep gegeven. Een scherpe aanduiding is wel nodig om de juiste behandeling te kunnen aanbieden.
De tevredenheidscijfers over het NKCV op zorgkaart Nederland (14) geven in ieder geval aanleiding tot vragen op dit terrein. Natuurlijk kun je geen statistiek bedrijven op basis van de weergegeven tevredenheidscijfers, maar de scores geven wel een bijzonder beeld dat vragen oproept. Over een periode van ruim 5 jaar zijn 74 scores gegeven. 73% van de scores is extreem positief. 27% is extreem negatief. De commentaren lezend, ontstaat de indruk dat het een bepaalde doelgroep zou kunnen zijn die zo negatief scoort. Het zou interessant zijn juist daar nader onderzoek naar te doen.

 

1 Vechten tegen Vermoeidheid, Maartje Bakker, Trouw 07-04-2010
2 Chronique Fatigue Syndrom, where to PACE from here? Knoop, Bleijenberg, The Lancet, 2011  http://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736%2811%2960172-4/abstract
3 http://niceguidelines.blogspot.nl/2011/06/lancet-corrects-bleijenberg-knoop.html
4 http://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736%2811%2960096-2/abstract
5 Tuller, http://www.virology.ws/2015/10/21/trial-by-error-i/

6 http://www.virology.ws/2015/12/17/a-request-for-data-from-the-pace-trial/
7 http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23685416
8 http://www.meactionuk.org.uk/SIGNS_in_ME.htm
9 http://stichtingcardiozorg.nl/stichtingcardiozorg.nl/me-cvs/fukuda-criteria/
10 http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3427890/

11 Punt 3 is een eigenaardige: landelijk is onderkend dat er na behandeling van kanker veel vermoeidheid en deconditionering voorkomt. Er zijn daarvoor goed passende programma’s in de eerste lijn en in revalidatiecentra. Het is daarom de vraag welke bijdrage het NKCV levert als GGZ instelling?
12 https://iom.nationalacademies.org/~/media/Files/Report%20Files/2015/MECFS/MECFScliniciansguide.pdf
13 http://www.ncf-net.org/library/Reporting%20of%20Harms.pdf

14 https://www.zorgkaartnederland.nl/zorginstelling/overige-kliniek-nijmeegs-kenniscentrum-chronische-vermoeidheid-nijmegen-3021538/waardering

 

Biased research on cfs, chronic fatigue syndrome

Professionals and patients are confronted with a vast number of publications on cfs, chronic fatigue syndrome, produced by psychologists and psychiatrist. The fact that these authors have hijacked the subject leads to a serious publication bias.

At the same time they mistake this illness for a psychosomatic condition and forget to consider physical factors as a reason for illness. This bias of perspective leads to serious flaws in their research. Their outcomes should be refuted.

An enlightening example of biased interpretations can be found in this article in Psychological Medicine online.

http://journals.cambridge.org/action/displayAbstract?fromPage=online&aid=9832053&fileId=S0033291715000288

The role of the partner and relationship satisfaction on treatment outcome in patients with chronic fatigue syndrome

J. Verspaandonka1 c1, M. Coendersa2, G. Bleijenberga1, J. Lobbestaela3 and H. Knoopa1

a1 Expert Centre for Chronic Fatigue, Radboud University Medical Centre, Nijmegen, The Netherlands

a2 Faculty of Social and Behavioural Sciences, Utrecht University, The Netherlands

a3 Faculty of Clinical Psychological Science, Maastricht University, The Netherlands and RINO Zuid, Postdoctoral Education Institute, Eindhoven, The Netherlands

Abstract

Background Cognitive behaviour therapy (CBT) for chronic fatigue syndrome (CFS) leads to a significant decrease in CFS-related symptoms and disability. The primary objective of this study was to explore whether partners’ solicitous responses and patients’ and partners’ perceived relationship satisfaction had an effect on treatment outcome.

Method The treatment outcome of a cohort of 204 consecutively referred patients treated with CBT was analysed. At baseline, CFS patients completed the Maudsley Marital Questionnaire. The Checklist Individual Strength subscale Fatigue and the Sickness Impact Profile total scores completed by CFS patients post-treatment were used as measures of clinically significant improvement. Partners completed the Family Response Questionnaire, the Maudsley Marital Questionnaire, the Brief Illness Perception Questionnaire, and the Causal Attribution List. Logistic regression analyses were performed with clinically significant improvement in fatigue and disability as dependent variables and scores on questionnaires at baseline as predictors.

Results Solicitous responses of the partner were associated with less clinically significant improvement in fatigue and disability. Partners more often reported solicitous responses when they perceived CFS as a severe condition. Patients’ relationship dissatisfaction was negatively associated with clinically significant improvement in fatigue.

Conclusions Partners’ solicitous responses and illness perceptions at the start of the therapy can negatively affect the outcome of CBT for CFS. We emphasize the importance of addressing this in therapy.

This research aimed at the predictive value of the partners concern and the perceived relationship satisfaction on the results of CBT treatment.
Several models have been developed to explain why the cfs related symptoms and disability did not decrease. In these explanations  behavioral, psychological and social factors were considered. This description leads to a number of questions and remarks:
1. What group of patients do the authors have in mind when they use the name CFS. There are several definitions. The CDC definition these authors used is a non specific definition. Psychiatric and other problems are included in this definition. This means that we have a very heterogenous population, which makes the outcomes very hard to interprete.
2. Who was excluded ? Patients with severe ME were probably not included because they are not able to visit any healthcareprovider.  Yet authors like Bleijenberg and Knoop are very persistant in their opinion that ME and CFS are the same. ME is officially a neurological disease (ICD10). That means we have a bias here.
3. The research suggests causality between partners concern and relationship satisfaction on one side and the outcome of CBT treatment on the other side. What confounders are there that could influence the outcomes of this research? Specifically one could consider the cause of the illness. Apart from behavioral, psychological and social factors, did you consider a physical cause? What did authors do to exclude a physical condition? That would possibly give us a totally different impression of  the supposed causality. The fact that this was a research based on behavioral, psychological and social factors means that this narrow point of view leads to a serious bias.
4. Did the researchers investigate the group of patients who had no decrease of problems? Are there similarities in this group of patients, apart from partners concern and relationship satisfaction,  that could explain why the therapy didn’t work? In this case but also in general, scientific researchers should pay much more attention to the patients who had no effects or adverse effects as a result of treatment. Especially  research on these aspects can lead to new knowledge.In this case the outcome of this research project could have been that the concern of the partner is a very solid indicator that the patient has a severe physical illness. That would be in line with the statement of the IOM (institute of medicine in the US) that ME is a complex, disabling physical illness. The authors of the above study missed this point totally because of their bias in perspective.

Letter (again) to Elsevier (owner of The Lancet)

Elsevier Ltd

mr. David Clark

Senior Vice President, Health and Medical Sciences

125 London Wall

London

EC2Y 5AS

United Kingdom

 

Etten-Leur, April 21, 2016

 

Dear mr. Clark,

Thank you for your answer  on my request to retract the publication on the PACE-trial and the comment written by Bleijenberg and Knoop, which I recieved April 12, 2016.

In your letter you end with the following statement:

“As a leading medical journal and a focal point for debate, The Lancet will, at times, publish work that attract criticism and controversy. Publishing such work, while also giving those who are critical a reasonable opportunity to respond, is part of the role of The Lancet.”

Please correct me if I am wrong, but my conclusion , and many highly respected scientists share this opinion[1],  is that the PACE-trial is a heavily funded research project that contains many serious scientific flaws.

Any first year university student, having submitted work like this, would have been send back to redo his homework; this work simply does not meet basic scientific demands.  The review by Bleijenberg and Knoop did not mention these flaws and added an extra succespercentage without any scientific grounds.

Nevertheless The Lancet decided both articles were publishable. Besides that, the editor of The Lancet didn’t exactly encourage discussion the way you mentioned. Instead he defended the PACE-trial and degraded those who were critical. So, on this point your statement doesn’t exactly work in reality the way you suggest.

I always thought  that publishing an article in The Lancet would be a garantee for outstanding scientific research. Apparently I am wrong. Combining your statement and the fact that the PACE-trial is a pseudoscientific  chaos, I conclude  that basic scientific demands don’t have to be met for publication in The Lancet. Thank you for this enlightening information on the status of articles published in The Lancet.

Still, the only correct thing to do, is to retract both articles. These articles have lead to serious misconceptions by healthcare providers and governments based on this pseudoscience. Many patients all over the world are confronted with  explicit negative experiences as a result of these writings.

In anticipation of your reply

Yours sincerely

 

Lou Corsius

 

 

 

 

cc: CEO of RELX

[1] http://www.virology.ws/2016/02/10/open-letter-lancet-again/

Vertrouwen in de regering?

Hoe groot is uw vertrouwen in de regering en haar adviesorganen?
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: mijn vertrouwen is gereduceerd tot het absolute nulpunt. Neem nu de benoeming van de adviescommissie ME/CVS van de Gezondheidsraad. In 2005 bepaalde de raad dat CVS, het Chronisch Vermoeidheids Syndroom, een psychische ziekte is. Patiënten zouden onterecht denken dat zij ziek zijn. Dit heeft tot veel ellende geleid. Dokters nemen de patiënt niet serieus en uitkeringsinstanties behandelen deze mensen als profiteurs die gauw weer aan het werk moeten. Dat verbloemen ze met vriendelijk klinkende beschrijvingen, maar eind van het verhaal is dat ernstig zieke mensen vaak een uitkering wordt geweigerd. Deze mensen zijn dus niet alleen ernstig ziek, maar ze komen ook in financiële nood.
De ziekte ME wordt ook beschouwd als CVS en dus als een psychische ziekte. Let wel: in de Verenigde staten is men er intussen over eens dat ME een lichamelijke ziekte is en nog wel een zeer ernstige ook.
De groep ME Den Haag heeft eind 2014 met 56000 handtekeningen een burgerinitiatief ingediend bij de Tweede Kamer met het verzoek de Gezondheidsraad te vragen om een advies uit te brengen specifiek over ME.
Na veel gedoe verzocht de Tweede Kamer de Gezondheidsraad advies uit te brengen over ME. Daarvoor moest een commissie samengesteld worden. De patiëntenverenigingen mochten adviseren welke experts voor de commissie gevraagd zouden kunnen worden. De Gezondheidsraad deed een jaar over de samenstelling van de commissie. Geen enkele van de voorgestelde expertleden werd benoemd. In plaats daarvan werd eind maart van dit jaar een commissie benoemd waarbij 4 van de 10 leden een vertegenwoordiger zijn van het oude denken. Dat oude denken houdt in dat ME hetzelfde is als CVS en dus een psychische aandoening is. Deze 4 leden en de vicevoorzitter van de Gezondheidsraad hebben allen een binding (gehad) met Radboud UMC of het Nijmeegs Kenniscentrum Chronische Vermoeidheid. Daarbij is de vraag hoe onafhankelijk die leden werkelijk zijn? In bijgaand schema zijn slechts enkele verbindingen opgenomen. Let daarbij ook op de verbindingen tussen Bleijenberg & Knoop met de PACE-auteurs en op de verbinding van de vice-voorzitter van de gezondheidsraad met Radboud UMC en het NKCV.
Ook de opdracht werd veranderd. In plaats van adviescommissie ME werd het ME/CVS. Wat voor advies gaat deze commissie uitbrengen? Wordt dit een objectief advies waarbij men de gegevens uit de VS serieus neemt of wordt het een gekleurd advies ?
De voortekenen zijn niet goed! Ik heb de indruk dat er gemanipuleerd is. Het geeft mij in ieder geval de overtuiging dat ik de landelijke overheid en haar (onafhankelijke?) adviesorganen absoluut niet kan vertrouwen

Wetenschap en ME

Onderzoekers weigeren opnieuw data ter beschikking te stellen.

Wat is PACE?
Het PACE onderzoek, gericht op de behandeling van mensen met chronische vermoeidheidsklachten, loopt al een groot aantal jaren in het Verenigd Koninkrijk. Het wordt uitgevoerd door onderzoekers van de Queen Mary University of London en King’s College London. Er is ook een vervolgonderzoek ingesteld.
In de PACE study is onderzoek gedaan naar de effecten van cognitieve gedragstherapie (CBT) en graded exercisetraining (GET). De onderzoekers claimen dat deze beide therapievormen tot herstel leiden bij mensen met ME, CVS en vermoeidheidsklachten met een andere oorzaak.

Welke problemen doen zich voor?
De uitkomsten van het PACE onderzoek worden ter discussie gesteld omdat er op methodologisch terrein ernstige fouten zijn vastgesteld. Een van die fouten heeft betrekking op de criteria voor herstel die gaande het onderzoek zijn versoepeld. Daardoor worden nu patiënten hersteld verklaard die slechter functioneren dan aan de hand van de toelatingscriteria is vastgesteld bij instroom.
De wetenschappers die het onderzoek uitvoeren en de instituten waar zij aan verbonden zijn, weigeren de ruwe data ter beschikking te stellen voor nadere analyse. In het belang van de wetenschap is het noodzakelijk dat wetenschappers hun gegevens laten toetsen door “peers”.

Tegelijkertijd zijn er andere onderzoeken die erop duiden dat ME een fysieke ziekte is die gebaseerd is op een neuro-immunologische verstoring, waarschijnlijk ten gevolge van een enterovirale infectie.

Wat is de betekenis voor Nederland?
Belangrijk gegeven is dat professor Gijs Bleijenberg, een van de commissieleden van de Gezondheidsraad die in 2005 advies aan de minister uitbracht over CVS (chronisch vermoeidheidssyndroom, een nietszeggend containerbegrip) nauwe banden onderhoudt met de onderzoekers van PACE. Bleijenberg is in Nederland de grote promotor van CBT en GET bij CVS. Bleijenberg werkte samen met Peter White, de hoofdonderzoeker van PACE. In 2007 hebben zij samen met drie andere collega’s een paper gepubliceerd met als titel “Is een volledig herstel mogelijk na cognitieve gedragstherapie voor het chronisch vermoeidheidssyndroom?”, in het tijdschrift Psychotherapy and Psychosomatics. In commentaren op de uitkomsten van het PACE-onderzoek maken Bleijenberg en Knoop ten onrechte melding van een 30% herstelpercentage, terwijl dat in feite 15% is (op basis van de PACE gegevens).
De Nederlandse medische richtlijn is gebaseerd op de uitkomsten van dit onderzoek. Dit betekent dat de aandoening beschouwd wordt als somatisatie-aandoening: psychische klachten worden door de patiënt omgezet in fysieke klachten. De klachten worden dus als somatisatieklachten behandeld.
Instanties als UWV en gemeentelijke sociale diensten baseren zich ook op deze richtlijn. Een patiënt die lijdt aan ME wordt gezien als iemand met somatisatieklachten die volgens de richtlijn wel degelijk aan de slag kan en om die reden recht op een uitkering kan verliezen. In Nederland lijden tussen 14.000 en 80.000 mensen aan deze klachten.

Overzicht ontwikkelingen

11-12-2015 Prof. Dr. James Coyne, hoogleraar Universiteit Groningen, ontvangt een afwijzing van King’s College op zijn verzoek om de ruwe data van het PACE onderzoek ter beschikking te stellen voor een nadere analayse. De universiteit noemt het verzoek polemic

https://dl.dropboxusercontent.com/…/PACE%20F325-15%20-%20Pr…

https://twitter.com/CoyneoftheRea…/status/675438631096569856

03-1-2015 Groep ME Den Haag stuurt Gezondheidsraad een brief met daarin de recente ontwikkelingen.
https://www.facebook.com/GroepMEDenHaag/posts/649477701822658?fref=nf&pnref=story

27-11-2015 De Queen Mary University of London, het hoofdonderzoekcentrum van de PACE study, gaat in hoger beroep tegen het oordeel van de Information Commissioner dat de ruwe data ter beschikking gesteld moeten worden.
http://valerieeliotsmith.com/…/queen-mary-university-of-lo…/

11-11-2015 Prof Dr James Coyne: waarom het van belang is dat PACE gegevens worden vrijgegeven
http://www.me-gids.net/module-ME_CVS_docs-viewpub-tid-1-pid…

Oktober 2015 Uitspraak van de Information Commissioner: Queen Mary University of London moet ruwe data PACE ter beschikking stellen naar aanleiding van de aanvraag die gedaan is,

Oktober 2015 David Tuller heeft de publicaties over PACE onderzocht en geeft in een reeks artikelen aan welke ernstige methodologische gebreken het onderzoek vertoont. Tevens gaat hij in op het feit dat onderzoekers niet consequent hebben gemeld dat zij banden hebben met verzekeringsmaatschappijen.

Dr. David Tuller is universitair docent wetenschapsjournalistiek aan Berkely University.

http://www.virology.ws/…/david-tuller-responds-to-the-pace…/

http://www.me-gids.net/module-ME_CVS_docs-viewpub-tid-1-pid…

26-09-2015 ME congres in het AMC
Sprekers zijn o.a. dr. Byron Hyde uit Canada die zich sinds 1984 toelegt op onderzoek naar ME. http://www.nightingale.ca/

samenvatting van zijn speech over de wijze waarop men tot nu toe met ME is omgesprongen:
https://www.linkedin.com/…/myalgische-encefalomyeltis-wegge…

Een andere spreker de neuroloog/neuropsychiater mevr. dr. Uyttersprot is in België veroordeeld tot een hoge boete omdat zij ME patiënten, overigens met instemming van de zorgverzekeraars, heeft behandeld met bepaalde medicijnen die zij ten onrechte zou hebben uitgeschreven.
http://www.hetalternatief.org/Uyttersprot%20Coucke%20RIZIV%…

http://www.annemieuyttersprot.be/

10-03-2015 Tweede Kamer geeft Gezondheidsraad opdracht advies uit te brengen over ME
De groep ErkenME in Den Haag heeft al op 29 oktober 2013 56.000 handtekeningen verzameld en kan daardoor een burgerinitiatief indienen. Het duurt tot maart 2015 vooraleer De Tweede Kamer er gevolg aan geeft. De Tweede Kamer vraagt de Gezondheidsraad advies uit te brengen over ME (motie VVD en SP).
https://nl.wikipedia.org/wiki/Burgerinitiatief_Erken_ME

De Gezondheidsraad zou in 2015 advies uitbrengen maar heeft intussen aangegeven dat het 2016 wordt. Waarom dit uitstel? Wat is er aan de hand?

01-03- 2015 Meer bewijs voor immuunziekte
Onderzoekers aan het Center for Infection and Immunity aan de Mailman School of Public Health aan de Columbia Universiteit, hebben verschillende immuunveranderingen geïdentificeerd in patiënten met de diagnose chronisch vermoeidheidssyndroom, medisch bekend als myalgische encefalomyelitis (ME/CVS) of systemische inspanningsintolerantieziekte (SEID). De bevindingen kunnen helpen bij het verbeteren van de diagnose en het bepalen van behandelopties voor deze invaliderende aandoening, waarbij de symptomen variëren van extreme uitputting en moeite om zich te concentreren tot hoofdpijn en spierpijn. Deze immuunhandtekeningen vormen sterk fysiek bewijs dat ME/CVS een biologische ziekte is in tegenstelling tot een psychologische aandoening, en het eerste bewijs dat de ziekte uit verschillende stadia bestaat. De resultaten verschijnen online in het nieuwe tijdschrift van American Association for the Advancement of Science (AAAS), Science Advances.
Hoewel sommige artsen nog steeds ten onrechte denken dat ME/CVS een psychische ziekte is, is er nu heel duidelijk bewijs dat we te maken hebben met een lichamelijke ziekte die belangrijke afwijkingen omvat met betrekking tot de hersenen, spieren en het immuunsysteem.
http://www.theatlantic.com/…/a-boost-for-chronic-f…/413008/…

https://www.youtube.com/watch?v=ii1Qx4qg1c8

2015 In 2011 bood het ministerie voor volksgezondheid excuses aan, in 2015 herhaalde de premier deze excuses. http://www.me-gids.net/module-ME_CVS_docs-viewpub-tid-1-pid…

Ook in Noorwegen wordt overigens nog volop gestreden tegen de “home knitted hypothesis” dat ME een stress-gerelateerde aandoening zou zijn.
http://fryvil.com/2015/07/14/saugstad_on_me/

Februari 2015 Erkenning van de ziekte in de VS:
Het I.O.M, Institute Of Medicine of the national academies, het gezaghebbend medisch wetenschappelijk orgaan in de Verenigde Staten, heeft een rapport uitgebracht op verzoek van The Department of Health and Human Services, the National, Institutes of Health, the Agency for Healthcare Research and Quality, the Centers for Disease Control and Prevention, the Food and Drug Administration, and the Social Security Administration.

In het rapport genaamd Beyond Myalgic Encephalomyelitis/Chronic Fatigue
Syndrome: Redefining an Illness geeft het IOM richtlijnen voor diagnostiek en aanbevelingen.
http://www.me-gids.net/module-ME_CVS_docs-viewpub-tid-1-pid…

http://iom.nationalacademies.org/…/ME…/MECFS_ReportBrief.pdf

De belangrijke conclusie in dit rapport is dat ME/CVS een ernstige en complexe systeemziekte is die het leven van patiënten verregaand kan beïnvloeden.

Eind 2014 Onderzoek naar effect kankergeneesmiddelen bij ME in Noorwegen
Het fase III onderzoek in Noorwegen naar de behandeling van ME met Rituximab gaat eind 2014 van start. In twee eerdere kleine onderzoeken is geconstateerd dat dit antikanker medicijn, dat overigens ook bij reuma wordt toegepast, een herstellende werking heeft bij ME.
Aan het hoofd van de studie staan de oncologen prof. Olav Mella en dr. Øystein Fluge van het Haukeland universiteitsziekenhuis in Bergen, Noorwegen. In hun voorgaande studies (zoals http://www.plosone.org/…/info:…/10.1371/journal.pone.0026358 )

bleek Rituximab een positief effect te sorteren bij 2/3 van de ME/cvs patiënten die de actieve stof toegediend kreeg.
Bij deze gerandomiseerde, dubbelblinde, placebo gecontroleerde fase III-studie zullen 152 patiënten betrokken zijn op vijf locaties in Noorwegen.

 

13-12-2015
Lou Corsius